v a n g a v e l t u r & v i t l e y s a

Miðvikudagsmorgunn...

... og víraði álfurinn er, ásamt góðum hópi vinnufélaga, á leið til Atlanta að heimsækja hvítu úlfana. Ekki slæmt það.

Fyrstu vikur ársins hektískar og afi álfsins liggur á spítala. Það hreyfir við álfahjartanu og hrærir í álfahausnum enda einstakt eintak þar. Maðurinn sem kenndi mér að "maður verður að gera fleira en gott þykir" og "það á ekki að leggja stein í götu annarra". Hvort tveggja ætla ég alltaf að muna.

Hjálmar í eyrunum og nóg af vinnu í inboxinu. Þannig er lífið gott.

Crazy

Allt að gerast og enginn tími til að blogga.

Matti sætasti átti afmæli á föstudaginn og af því tilefni var efnt til surprise afmælisveislu fyrir hann á föstudagskvöldið. Álfurinn þurfti af því tilefni að halda pókerfeisi í nokkra daga og sökum upptekni og sveimhugni fórst honum það afspyrnuvel úr hendi.

Fyrst var farið með afmælisbarnið á Vín og Skel þar sem snæddir voru sjávarréttir og drukkið hvítvín. Á sama tíma voru vinir afmælisdrengsins og velunnarar í óðaönn að skreyta stóra kassann og bera inn veigar. Þegar skötuhjúin mættu svo til síns heima höfðu gestirnir falið sig og görguðu síðan Sörprææææs! í kór. Svipurinn á HMM var afar kómískur svo ekki sé meira sagt.

Hófst þar með afmælisdjamm með stæl sem lauk ekki fyrr en seint næsta morgun. Kvöldið eftir var svo djamm endurtekið í afmælisveislu Arend, singaporíska þjóðverjans sem vinnur hjá CCP og er mikill snillingur.

Svo kom kreisí mánudagur í vinnunni og allt að gerast og á morgun er ég að fara til Lyon á Game Connection. Gaman gaman.

Kem aftur á föstudaginn.

Komin heim

Eftir þriggja vikna afslöppun, sól, göngu, HM gláp, bjórdrykkju, samræður við furðulegt fólk, myndavélamissi og margt margt fleira eru víraði álfurinn og HMM komin aftur á klakann kalda.

Ferðalagið var frábært og skötuhjúin komust að því að þau eru prýðilegir ferðafélagar. Þau eru reyndar bæði frekar grumpy á morgnana, rétt fyrir flugtak og stuttu eftir lendingu. Að öðru leyti er lundarfarið með ágætum.

Berlín - "ég vaknaði ekkert vegna kulda í nótt"

Fyrstu fjórum dögum ferðalagsins var varið í höfuðstað Þýskalands. Þangað mætti parið illa sofið í grátt íslenskt veður á Hvítasunnudag. Hótelherbergið, sennilega það ódýrasta í öllu Þýskalandi, var ekki upp á marga fiska. Eiginlega bara ekki upp á neinn fisk og þar var ískalt enda hætta Þjóðverjar að kynda 1. júní, burtséð frá því hvernig veðrið er. Staðsetningin var hins vegar fín, steinsnar frá Potsdamer Platz.

Fyrsta daginn ráfuðum við um án þess að hafa nokkra hugmynd um hvernig borgin virkaði, hvar væri gaman að vera og hvað við ættum að gera. Vorum ekki alveg að skilja hvers vegna fólk er svona hrifið af Berlín. Það breyttist þó á næstu dögum enda lentum við í götukarnivali og enduðum á subbulegasta rokkklúbbnum í Kreuzberg. Þar réð vertinn Michael ríkjum, indælismaður, Austurþjóðverji sem kallaði ekki allt ömmu sínu og var stórhrifinn af íslenska parinu. Einn bjór varð að öðrum og ... eftir sumbl fram eftir nóttu höfðum við kynnst flestum fastagestum staðarins, skemmt okkur stórvel og skipt um skoðun á borginni.

Næstu dögum vörðum við í skókaup fyrir Matta, enda fengum við sérstakar leiðbeiningar um hvar í Berlín skór #48 fengjust, leigðum okkur hjól og fórum í Prenzlauer Berg í litla búð þar sem þýskir körfuknattleiksmenn versla. Komumst um leið að því að Berlín skuli upplifast á hjóli. Við áttum líka matarupplifun ævinnar á stað sem heitir M.A.O.A., sem við getum ekki mælt nógu mikið með.

París - þar sem stórt kókglas kostar 600 kall

Eftir síðasta daginn í Berlín, sem að megninu var varið í slagsmál við Kagúfugl í dýragarðinum þar, komum við til "borgar ástarinnar" um nótt. Því verður ekki neitað að borgin er töfrandi, sérstaklega að kvöldi, með ljósadýrð og iðandi mannlífi. Hótelherbergið okkar var af örsmæðargerð en þar var þó bað og sjónvarp, mikil framför frá því í Berlín.

Fyrsta daginn okkar röltum við út á veitingastað þar sem Sigurlína fékk sér hvítvínsglas með morgun- / hádegismatnum. Matti fékk vondan mat, en það var einmitt þema Parísar fyrir hann. Líkt og í Berlín fóru fyrstu dagarnir í að átta sig á legu landsins og helstu kennileitum. Eftir hvítvínsglas hádegisins fylgdu nokkrir bjórar á aðskiljanlegustu kaffihúsum með þeim afleiðingum að undirrituð var orðin rallhálf um fjögurleytið og þurfti að stramma sig af yfir einum af þeim aragrúa fótboltaleikja sem parið sá í þessari ferð. Það er snilld að ferðast þegar HM í gangi, því ef ekkert sniðugt er að gera er alltaf leikur í stöðunni að setjast inn á bar og horfa á boltann.

Hitinn í París var í kringum 35°C alla dagana, okkur til mismikillar ánægju, þá sérstaklega á nóttunni. Helsta afrek okkar skötuhjúanna í París voru kaupin á glæsilegum nýjum fjölskyldumeðlim, fallegu PSP vélinni okkar, sem skipar núna heiðurssess í híbýlum okkar. Sigurlína er afspyrnuslök í bílaleikjum, en það stendur til bóta.

Valencia - endurfundir við Tellinas

Víraði álfurinn var fjögurra ára þegar hann fór fyrst til útlanda með móður sinni. Þar dvaldist hann á El Remo í Torremolinos á Costa del Sol, lék sér á ströndinni og eignaðist sína fyrstu ást. Nefnilega skelfisk. Ein tegund skeljanna ber þó af öðrum, en það eru fiðrildislaga smáskeljar sem spænskir kalla Tellinas, borðaðar með sítrónu, hvítlauk og brauði. Þessar skeljar dreymir álfinn reglulega, en hann hafði, fyrir þessa ferð, ekki lagt sér þær til munns í ein fimmtán ár.

Þegar við komum til Valencia á miðvikudagsmorgni stóð Margrét Útsala, stóra systir álfsins, hoppandi af kæti í biðsal flugvallarins, sólbrún og óðamála og ofsaglöð að fá parið í heimsókn. Henni fylgdum við í gímaldið sem hún bjó ein í, rétt fyrir utan miðbæ Valencia, sögðum ferðasöguna og fengum fréttir af lífi skólastúlkunnar í Valencia.

Valencia er þriðja stærsta borg Spánar með í kringum 800.000 íbúa. Á henni er þó einhvern veginn ekki stórborgarbragur, heldur virkar hún meira sem vinalegur bær við ströndina. Miðborgin er falleg og þar er að finna einhvern þann allraglæsilegasta matvælamarkað sem ég hef nokkurn tíma séð.

Ferskasti matur í heimi, grænmeti, ávextir, kjöt og fiskur á frábæru verði. Þangað héldu HMM og álfurinn í leit að tellinas, höfðu erindi sem erfiði og buðu Súlu og Sherry hinni bandarísku, í skeljaveislu til að launa fyrir hádegisverðarveislu sem haldin var deginum áður. Spánverjar kunna nefnilega að lifa, borða þríréttað í hádeginu og leggja sig síðan áður en þeir halda áfram að vinna síðdegis. Það væri hægt að venjast því.

Dögunum í Valencia var varið í mat og drykk, samræður og boltagláp, strandferð og safnaskoðun en þar er að finna stórfallegan vísindagarð hannaðan af Santiago Calatrava með sjávardýrasafni, IMAX bíói, vísindasýningum og veitingastöðum. Massaflott. Kvöldunum var svo varið á veitingastöðum og stundum á börum og meira að segja lentum við óvart í steggjapartýi bresks eðlisfræðings sem stóð langt fram á nótt.

Að frábærri viku lokinni var komið að síðasta legg ferðarinnar

Madrid - borgin sem aldrei sefur

Við komum með lest til Madridar um kvöld og komum okkur dálítið slæpt upp á hótel. Ef við héldum að herbergið í París væri lítið, þá var það misskilningur. Það var herbergið okkar í Madríd sem var pínulítið. Bara svo það sé á hreinu.

Hentum töskunum inn í herbergi og skunduðum á torg í nágrenninu fyrir skyldubjórinn. Alls staðar fólk á ferli þrátt fyrir að komið væri fram yfir miðnætti, heilu fjölskyldurnar sitjandi á veitingastöðum, borðandi tapas, spjallandi og hlæjandi.

Æ, hvað Reykjavík er köld og mannlaus í samanburði.

Komumst að því að morgni næsta dags að við vorum alveg downtown. Snilld. Röltum um verslunargötur og veitingastaði, skoðuðum, kvörtuðum yfir hitanum, horfðum á boltann, reyndum að kaupa gjafir, týndumst í fyrsta og eina skiptið í ferðinni, vegna örrifrildis um buxur og fundumst örvæntingarfull þremur mínútum seinna, öll buxnarifrildi löngu gleymd. Afskaplega kómískt.

Ákváðum að slá botninn í ferðina með almennilegu djammi, snerum sólarhringnum við, eignuðumst (mis)vafasama vini, lentum í tveimur þjófum sama kvöldið, öðrum sem mistókst að stela veski HMM og hinum sem tókst að stela myndavélinni minni og um leið frábæru myndaseríunni okkar : (.  Madrid samt algjört æði og ég hlakka til að koma þangað aftur.

Frábær ferð í alla staði en líka gott að vera komin heim :)

Gengid um Evropu - pt I

HMM & viradi àlfurinn eru thessa stundina stodd i sjàlfri borg àstarinnar, Paris, thar sem solin skin og bjorinn flaedir.

(&#%@ Frakkarnir eru med vangefin lyklabord og àlfurinn er farinn ad frodufella vid skriftirnar)

Berlin var tekin med trompi og gengin tver og endilong og thad sama er planid fyrir Paris. Erum buin ad lenda i fullt af aevintyrum, syngja Du Hast med thyskum barthjoni, hitta manninn sem hannadi ljosashowin fyrir Rammstein, villast endalaust, eiga i utistodum vid Kagufugl, drekka bjor, eiga matarupplifun aevinnar a M.A.O.A. og villast adeins meira. Sumse allt eins og thad a ad vera.

Auf wiedersehen \ Au revoir

Laugardagsmorgunn

... og systurnar Sigurlína og Reykjavík eru vaknaðar. HMM er farinn í vinnuna og víraði álfurinn er að undirbúa yfirvofandi utanlandsferð. Það þarf að hlaða hin ýmsu raftæki, þvo nokkrar vélar, flytja smá dót úr litla kassanum, þrífa og pakka. Og örugglega eitthvað fleira.

Sólin skín og þá sést hvað helv... parketið er skítugt. Týpískt.

Þrjár vikur af ferðalagi framundan. Kaffihúsum, söfnum og mörkuðum, góðum mat og góðum bjór, vonandi skemmtilegu fólki og afslöppun. Mmmm...

Hafið það nú öll sömul gott.

Ferðalaaaaaag

Ferðaáætlun víraða álfsins og HMM er nú orðin ljós og lítur svona út*:

• 4. - 8. júní: Berlín
• 8. - 14. júní: París
• 14. - 20. júní: Valencia
• 20. - 24. júní: Madríd

Sumsé borgarferð með strandarinnskoti. HMM hefur komið til Berlínar og víraði álfurinn til Parísar en ekki er hægt að segja að þau þekki borgirnar vel. Því er við hæfi að þeir lesendur sem þekkja til staðanna láti ljós sitt skína og bendi skötuhjúunum á seværdigheder í þessum borgum. Parið langar að hangsa og slæpast á skemmtilegum stöðum en líka skoða söfn og áhugaverðar byggingar.

Ef þið, lesendur góðir, þekkið til skemmtilegra kaffihúsa, tónleika- og veitingastaða, flottra búða eða markaða, eða einhvers annars sem þið haldið að okkur gæti hugnast, kommentið endilega.

Koma svo!

*ef þú ert ókunnugur innbrotsþjófur og hefur hug á að stela rauða sjónvarpinu úr stóra kassanum í fjarveru minni, þá verður kassinn í pössun

Esjan

Nýtti góðviðrið í fyrradag til þess að bruna með HMM upp á fjallið okkar allra, Esjuna. Allir hinir sem búa í Reykjavík höfðu fengið sömu hugmynd og ég veit ekki hvað ég þekkti mörg andlit.

Eins og venjulega í fjallgöngum eyddi ég fyrsta hálftímanum í að velta fyrir mér hvers vegna í andskotanum mér hefði fundist þetta góð hugmynd, þ.e.a.s. að príla lafmóð og sveitt upp á hól sem aldrei virðist ætla að enda þegar horft er upp eftir hlíðinni.

Svo allt í einu kikkar hreina loftið, gróðurilmurinn og útsýnið inn og ég man hvers vegna ég geri þetta. Snilld.

Esjan er málið og það er töff að vera með harsperrur í bossanum.

Evróóóóóóóópa!

Eftir örlítil slagsmál við bókunarvél Icelandair fjárfesti víraði álfurinn í tveimur flugmiðum fyrir sig og HMM. Út til Berlínar 4. júní og heim frá Madrid þremur vikum síðar. Planið er gróft í augnablikinu: Berlín - París - Mílanó - Madríd (og allar þessar borgir heita nöfnum með í -i?!) en er svo sannarlega sveigjanlegt.

Damn hvað ég hlakka til að þeysa um Evrópu með vindinn í hárinu a la Bridget Jones :)

Selfoss sökkar!

Fór með hávaxna myndarlega manninum og málurunum sem vinna með honum á árshátíð á Hótel Selfossi um helgina. Málararnir og undirrituð voru kát og ölvuð eins og vera ber, en starfsmenn Hótel Selfoss voru hvorki kátir né ölvaðir. Þeir voru hins vegar afspyrnu lítið þjónustulundaðir og eiginlega bara ótrúlega dónalegir og veittu lélega þjónustu.

Eftir afskipti lögreglunnar, vondan Subway og leiðindaviðmót hótelstarfsmanna fær Selfoss eins og hann leggur sig núll stjörnur og mun víraði álfurinn leggja sig fram um að beina viðskiptum sínum til annarra smábæja á Suðurlandi næst þegar hann leggur leið sína þangað.

***

Um þessar mundir er það vinna, ritgerðayfirferð fyrir verkefnastjórnun og verkefni í stjórnun og líkönum sem eru á dagskrá, auk karateæfinga og annars sprikls. Eins mikið af þessu og hægt er fer fram á nærfötunum undir teppi uppi í sófa :) Sem er bara gott.

Hæsta fjall á Íslandi utan jökla

Á myndinni má sjá þrjá ótrúlega stolta einstaklinga hafandi nýklifið Snæfell, hæsta fjall á Íslandi utan jökla*. Þessi fjallganga var hápunktur** annars frábærrar ferðar á Borgarfjörð Eystri um verslunarmannahelgina í félagsskap gamalla og góðra vina. Ef vinir manns endurspegla mann sjálfan hlýtur að vera mikið varið í mig. Takk fyrir mig krakkar!

Fyrir utan fjallgönguna var tjaldað, grillað, gengið, hlegið, spjallað, spilaður kubbur og keyrt í gegnum fullt af þoku.

Kom í bæinn seint á mánudagskvöld eftir að hafa setið undir stýri allan hringinn og haft mest gaman af. Hafði reyndar minnst gaman af því þegar Froskurinn drap mink í þoku rétt eftir að keyrt var fram hjá Höfn, en svona er víst lífið (og dauðinn).

Núna eru Tindersticks að syngja fyrir mig um nótt, Happy Porter hefur verið lesinn á mettíma og Tekjublaðið sömuleiðis. Ég veit að ég er geðveikur lúði - en ég hef sætt mig við það og keypt blaðið í þriðja skipti. Núverandi forstjórinn minn er launahæstur en tilvonandi forstjórinn minn  bara í þrettánda sæti. Ætli það þýði að starfaskiptin séu rangt múv?

Er búin  að eiga náðuga daga í borg óttans síðan ég kom til baka á mölina og ætla barasta að halda því áfram. Litli kassinn hefur verið málaður að utan og nú stendur til að mála hann að innan líka og gera frekari breytingar. Gaman að því.

*þessi ofnotaði frasi er sérstaklega tileinkaður Birnu og Ragnhildi.

**fjallganga = hápunktur, get it? Hah - ég fyndin...